|
هدف نهايي هر انساني در زندگي اين است كه آزاد باشد. ما آفريده شدهايم تا، با استفاده از توانايي استدلال و تفكّر، حقّ انتخاب داشته باشيم. "آزادي" در امر بهائي چيست؟ در تجربهء شخصيام كه سعي ميكردم مفهوم آزادي در امر بهائي را بفهمم، به اين نتيجه رسيدم كه لذّات كوچك در زندگي من عبارت از آزادي نيست. اين آزادياي نيست كه حضرت بهاءالله بشارتش را دادهاند. شروع كردم به تجزيه و تحليل خواستهها و آرزوهايم. متوجّه شدم آنچه كه تصوّر ميكردم براي من شادي و خوشبختي به ارمغان ميآورد – مانند خانهاي با تمام اثاثيه يا اتومبيلي نو – فقط لذّات زودگذري هستند كه دير نميپايند بخصوص اگر بنا به دلايل خودخواهانه در طلبشان بوده باشم. البتـّه اين بيداري سبب شد شعلهء نياز به يافتن حقيقت در من روشن شود.
متوجّه شدم كه جوهر آزادي حقيقي آگاهي از نيازهاي نوع بشر و بعد شركت در فرايند انقلابي اصلاح عالم است. وقتي متوجّه اين قضيه شدم، اشتياق به مادّيات ناگهان اهمّيتش را در نظرم از دست داد. آنها مرا به سوي آزادي حقيقي رهنمون نميشدند. امّا چطور ميتوانم و ميخواهم اين سطح از آگاهي را حفظ كنم؟ طبيعتاً، بايد پايه و شالودهء روحاني نيرومندي در عهد و پيمان داشته باشم و به اين وسيله تعهّدي قوي را احساس كنم كه با مجسّم ساختن حقايق بنيادي و احكام امر مبارك در وجود خود، آنها را به نمايش بگذارم. امّا اصلاً چه قوّهاي ميتواند محرّك آن باشد و مرا برانگيزد؟ وقتي شرح حيات قهرمانان و اعضاء خالص و مخلص امر محبوبمان را ميخوانم، يك جنبه از زندگي آنها است كه بيش از هر وجه ديگري ميدرخشد: خدمت به امر و خدمت به عالم انساني. شور و شوق مداوم آنها از آگاهي مستمرّ به لزوم خدمت به عالم انساني سرچشمه ميگرفت. امّا، براي خدمت به عالم انساني، احبّاي مؤمن و مخلص خدا ميدانستند و درك ميكردند كه هر وجهي از زندگي آنها بايد طريق الهيِ زيستن را منعكس كند. بدون اين تأثير و تأثّر متقابل، كه در آثار مباركه به وضوح ذكر شده، ما به امكانات "عالم ادني" محدود ميشويم و بنده و بردهء تمايلات حيواني باقي ميمانيم: از جمله تعاليم حضرت بهاءالله حرّيّت انسان است كه به قوّهء معنويّه از اسيري عالم طبيعت خلاص و نجات يابد... (مكاتيب عبدالبهاء، ج3، ص107) ميتوانم نبودِ آزادي روحاني را ببينيم كه اطراف ما را گرفته و به صورت مادّهگرايي آشكار، زيادهروي ديوانهوار در ثروت و فقر و در تعصّبات ظالمانه در ميان مردم ظاهر شده است. از آنجا كه خداوند ما را دوست دارد، به ما حقّ انتخاب ميدهد تا به اوهام و ظنون بچسبيم يا در مسير آزادي حقيقي كه خدمت به امر الهي است قدم برداريم. Powered by AkoComment! |
