قطعه زیر نوشته یاسمن، یک کودک 11 ساله است:

کوهستان را می نگرم. مدرسه ای در دامنه ی کوه است. چقدر زیباست بچه ها در نهایت شعف اطراف آن مشغول بازی هستند.
بالاخره به مدرسه رسیدیم.چه حیات بزرگی آن جا را نگاه کن زمین چمن، زمین اسکیت و... آه خدای من پشت  مدرسه چه آزمایشگاه بزرگی من همیشه از انجام  دادن آزمایشات علوم لذت می برم. حالا بیا داخل سالن مدرسه شویم ببینم کلاس ما کجاست؟.به به!نگاه کن چه تخت وایت برد بزرگی از این دریچه علوم زیادی را یاد خواهیم گرفت.

دور تا دور کلاس همه اش پنجره است و منظره های زیبا از همه طرف دلربایی می کند.صدای زنگ به گوش رسید ،همه در حیاط صف بستیم و منتظر خانم ناظم شدیم، پسس از مدتی کوتاه خانم ناظمی مهربانی در برابر چشمانمان ظاهر شد.خانم ناظم پسس از توضیح دادن قوانین مدرسه گفت:«بچه ها همه باهم در اولین روز مدرسه دعایی می کنیم تا خدامند در این سال پشت و پناه ما باشد، بعد همه با هم ورزش می کنیم با وسایلی که گوشه ی حیاط است.»همه ی کارها با ترتیب و به درستی انجام شد.

به کلاس رفتیم و آموزگار مهربانی در سر کلاس حاضر شد بعد از یک معارفه ی ساده اما پر محبت ما را از کلاس به دامان طعبیت کوه برد.همه خیلی شاد شدیم واولین روز کلاس پنجم را با این مقدمه که خانم گفت:«بچه ها در این مدرسه هدف اول ما پرورش صفات و اخلاق روحانی شماست بعد صفات انسانی که مربوط به علم ، دانش وتمدن می شود؛چون تا انسان نداند برای چه خلق شده است و هدفش در زندگی چیست آموختن دانش هم برای او به کار مفیدی نمی آید، و سومین هدف ما تربیت جسمانی است که شامل ورزش وتقویت جسمانی که شامل ورزش وتقویت جسمانی شماست زیرا با ورزش راه غلبه بر جسم را یاد خواهید گرفت .این درس ها همراه با موسیقی و هنر های دیگر به شما آموزش داده می شود.موسیقی نردبان ترقی روح است ،روح با آن قوی می شود و می تواند به پرواز در بی آید ، آن وقت از شما کمالات روحانی ظاهر میشود که داروی درد دنیای امروز ماست.ما در این مدرسه ودراین کلاس شاگرد اول ودوم نداریم همه شاگرد اول هستید هر کس در استعداد خودش با تلاش و همت زیاد،چون خدای مهربان به همهی مخلوقانش لطف ومهربانی دارد نمی شود کسی را آفریده باشد ولی به او هیچ استعدادی نداده باشد.بچه هاهمه خندیدند و با خوشحالی تمام گفتند:«خانم بله!ماهمه سعی می کنیم شاگردان ممتازی باشیم و به همدیگر کمک کنیم وبا هم متحد باشیم چون همه ایرانی هستیم وبرای داشتان یرانی آبادترو سربلند بکوشیم.»خانم معلم افزودند:«نه بچه های خوب این جاترتیبی داده شده است تا شما با زبان های مختلف در دنیا آشنا شوید وفرهنگ های آن ها را بشناسید و از آن ها کارهای خوبشان را یاد بگیرید و به رفع نقایص آن ها کمک کنید درست است اول باید از میهن خودمان شروع کنیم ، ولی همزمان با ارتباط با دنیای اطرافمان .»
هیاهوی بچه ها بلند شد
ـخانم این جا نجوم هم آموزش می دهید؟
ـخطاطی چه طور؟

خانم معلم گفت:«بچه ها راستی مشق نوشتنی هم ندارید؟