زندگي شيرين است؛

به خدا رؤيا نيست؛

نيست اين گفته ي من زاده ي خواب خوش دوش،

راست مي‌گويم من.

زندگي شيرين است.

در طلوع خورشيد؛

در فروغ مهتاب؛

در قيام يك موج؛

يا نشستش در آب؛

عطر باران بهاري كه چكد در صحرا؛

خنده ي يك مادر؛

گريه ي يك نوزاد؛

يا كه آشفتن برگ،

در پي حملة باد؛

رقص مستانه ي پروانه به گرد گلها؛

زندگي با همه شيريني خود جلوه‌گر است.

هيچ آيا ديدي،

دست صورتگر دهر،

نقش بد رسم كند؟

همه آثار سرانگشت طبيعت زيباست؛

زان كه هر نقشي هست،

جلوه ي روي خداست.

گر كه امروز جهان

با همه زيبايي،

سرد و ماتمزده است؛

گر پرستوي سعادت امروز

كنج ويرانه ي غمها خفته‌ست؛

گر كه بوي گل سرخ

جاي خود را به تعفّن داده‌ست؛

اين گناه من و توست

كه جهان را از عطر

پر و آكنده نكرديم هنوز؛

و شرار آتش

در دل شب نفكنديم هنوز؛

باد بي‌رحم خزان

گر گلي را پژمرد،

خيز تا رويشي آغاز كنيم.

گر تف تابستان

مرغي از شاخ انداخت،

جاي او نغمه‌اي آواز كنيم.

گر كه آهو بره‌اي بي‌مادر

با لب تشنه به صحرا ديديم،

به دهان خشكش

جرعه‌اي شير چكانيم به مهر.

كودكي خسته و خاك‌آلوده

گر كه گريان به زمين افتاده

قطرات اشكش

با سرانگشت زداييم ز چهر.

باز هم مي‌گويم:

زندگي شيرين است،

تلخ اگر هست، گناه من و توست.

نظر بدهيد
لطفا نقد و نظریات خود را صرفا در رابطه با موضوع مقاله بنویسید. متن هایی که در آن به افراد تهمت و یا بی حرمتی شده باشد، و همچنین نوشته هایی که حاوی آدرس سایت شما یا سایت های دیگران باشد فورا از سایت حذف خواهند شد.
کاربر:*
ایمیل:
عنوان نظر:
متن نظر:*
کلمه رمز:*	قبل از ارسال این کد را وارد کنید

Powered by AkoComment!