|
نگارش: هوشمند- د
|
|
۰۳ اسفند ۱۳۸۵ |
|
چگونه است که نهال دوستی سبز می شود ؟ بسیاری از اوقات دوستی ها اتفاقا شکل می گیرند. فی المثل دانش آموز کلاس اولی که در نخستین روز دبستان به همکلاسی خود مدادی قرض می دهد، ممکن است شعله ي دوستی ابدی را در قلب او بر افروزد . این دو ممکن است در ابتدا کمترین شباهت را به یکدیگر داشته باشند، اما در دامان دوستی بسیاری از شباهت ها ایجاد می گردد ، اخلاق سرایت می کند ، علایق به هم نزدیک می گردد و سلایق مطابقت می یابد . گویی یک روح است که بر دو جسم فرمان می راند. خیلی وقت ها در جزئیات نیز ، از طرز پوشش گرفته تا شیوه نگارش ، می توان رد پای شباهت را پیدا کرد. به همین جهت است که گفته اند هر کسی را می توان از دوستانش شناخت. در این جا رونوشت برابر اصل است. هر چه که در نسخه اصلی باشد در سایر نسخه ها نیز دیده می شود.
پس چقدر مهم است که در نسخه اصلی چه نوشته شده باشد. چقدر مهم است که کشتی دوستی ما را کدامین دوست ، ناخدا و سکان دار است. دوستی که طریق هدایت و جهت رستگاری را می داند و به تعبیری سلسله جنبان عشق است ویا دوستی که خود گمشده راهست ونابینای طریق و به قولی کوری است که عصاکش کور دیگر است. چقدر مایه خوشوقتی است که عالم دوستی افق اعلایی داشته باشد ! جهتی داشته باشد وهدفی . هدفی که جملگی دوستان بدان چشم دوزند و دل در آن بیاویزند. مقصود ومراد از دوستی را آن بدانند که بیایید دست به دست هم دهیم و فردا به آن نقطه رسیم که امروز در آن نیستیم. اگر چنین باشد در دوستی موفقیم. والّا چقدر مایه تاسف است که بی هدف باشیم و ابن الوقت. به طناب دوستان ناباب در چاه تباهی فروافتیم و امروز حسرت دیروز خوریم. البته و صد البته امید است که چنان نباشد و به تایید حضرت دوست کسی را به همنشینی برگزینیم که نام دوست زیبنده اوست. Powered by AkoComment! |