|
گرایش به احساسات کاذب مشکلی است که عموما در تازه جوانان مشاهده می گردد . مقصود من از تازه جوانان، افرادی است که در سنین 16 تا 20 سالگی خود هستند. اینان دوره ای خاص و دشوار از حیات خود را سپری می کنند؛ دوره ای که انواع و اقسام مشکلات متوجه جوان می گردد و جوان نیز در راستای تضمین آینده اي سعادتمندبراي خود، ناچار به مبارزه با مشکلات مزبور است؛ در غیر اینصورت وی حیات خود را تا حد زیادی به دست باد حوادث مي سپارد و تا پایان سال های دوره ي جوانی بايدمنتظر چیزی شبیه معجزه در زندگی خود باشد که این نیز در شرایط کنونی جامعه ي ایران خیلی سخت و دشوار میسر می گردد و امکان رخ داد آن تقريباً محال و نا ممکن است .
احساسات کاذب را می توان دسته ای از احساسات توصیف نمود که شادی و سرگرمی حاصل از آن ها عاریتی و موقتی است و لذا در تضمین آینده فرد نقش چندانی ندارند. ویژگی بارز این احساسات، زود بازده داشتن آن ها، در عین کم دوام بودنشان است و لذا می توانند در شرایطی خاص، نظیر نا امیدی و بی هدفی، برای گریز از یک زندگی یکنواخت و کسل کننده مناسب باشد . گرایش به اینگونه احساسات و اعمال، تا حد خاصی که موجب هدر رفتن قوای فعاله جوانی، به طریقی نامطلوب و سبیلی غیر مفید، نگردند؛نه تنها برای قشر جوان، بلکه برای تمامی افراد جامعه بشری، ضروری و غیر قابل اجتناب است. جوانی سن تحرک و پویایی است و این پویایی را نمی توان تنها در مسیر پیشرفت و بالندگی توصیف نمود. همراه با این نوع فرآیند های مثبت و مطلوب؛ شاهد فعالیت ها و اعمالی هستیم که انجام آنها از خواص اجتناب ناپذیر دوره ي جوانی است. اهمیت این نوع تحرکات آنقدر زیاد است که می توان آنها را لازمه ي بروز رشد و تعالی در جوانان ذکر نمود . لیکن مشکل زمانی مجال ظهور و بروز می یابد که گرایش به این نوح احساسات از حد اعتدال خود گذشته و به یک افراط و زیاده روی مبدل می گردد. در همین شرایط است که گرایش به احساسات کاذب مانع بروز آثار ناشی از قوای خلاقه جوانان شده و بدین سان – چنانکه گفتیم – به مانعی در مسیر تعالی جوانان مبدل مي شود. گرایش افراطی جوانان به احساسات کاذب را می توان به آسانی در آنچه در جامعه پیرامون ما درجریان است، به صور و اشکال گوناگون، مشاهده نمود. یک مثال خیلی بارز را می توان در تفریح طلبی بیش از اندازه جوانان ایرانی یافت. در روزگار ما تمسک به تفریحاتی چون خیابان گردی؛ اینترنت ( در حدی خارج از اعتدال) و موارد بسیار دیگر از تفریحات اینچنینی، به مشغله همه روزه ي بخش اعظمی از جوانان ایرانی مبدل گردیده است كه به سادگی سبب هدر رفتن ایام طلایی شباب می گردد. گرایش به این دسته از احساسات را می توان نوعی واکنش توصیف کرد؛ واکنشی که در پاسخ به یک رویداد ناگوارو یا یک امیدبربادرفته، بروز می کند؛ نظیر نا امیدی گروهی از جوانان ایرانی نسبت به ادامه تحصیل یا عدم حصول آرمان های حیات آنان در دور جوانی. اینها همه می توانند در روحیات حساس یک تازه جوان تاثیر گذارده و وی را به سمت احساساتی که آنها را احساسات کاذب خواندیم، سوق دهد . این احساسات نهایتا با تاثیر در روحیات جوانان اعمال و فعالیت های آنها را نیز تحت تاثیر قرار داده، در اغلب موارد وی را از مسیر مطلوب حیات خارج می سازد و بدین سان احساسات کاذب، گرایش افراطی به سمت فروع زندگي جوانی را (که موجب غافل ماندن از اعمال اصلی و اهداف عالی دور ه ي شباب می گردد ) موجب گشته، کم کم جوان را از مسیر صحيح زندگي خارج می سازد . گرایش جوانان به این نوع احساسات – چنانکه گفتیم – گرایشی گریز جویانه و ناچارانه است که در پاسخ به عدم آمادگی جامعه برای بهره جویی از قوای جوانان بروز می کند. از این رو می توان اینگونه مدعی گردید که جوانان نه به خواست و اراده شخصی، بلکه تنها به منظور پاسخ به نیازهاي ارضاء نشده ي خود، نسبت به تحرک و پویایی مثبت و محرک و جایگزینی خلاء حاصل از این يي توجهي اجتماعي، به این نوع گرایش ها و تمایلات روی می آورند . با این تفاصيل، بسیار واضح و مبرهن است که عدم گرایش افراطی به احساسات کاذب، منوط به وجود فعالیت های مفیدی است که روحیه والا طلب جوانی همواره به مشارکت در آنها تمایل دارد. تحصیل، مشارکت در فعالیت های هنری و ورزشی وبعضاًاشتغال، همگی می توانند ترفندی باشند برای تبدیل یک تحرک غیر مفید و بی هدف، به یک پویایی هدفمند و مطابق با قوای جوانی . این انقلابی است که جوان در هویت و روند یک نواخت حیات خود می آفریند و بدین سان به وقت و قوای جوانی خود بهای بیشتری می دهد؛ به گونه ای که وی وقت گرانقدر خویش در بهترین ایام زندگیش را بسی ارزشمند تر از آن می یابد که صرفا صرف تفریح و سرگرمی به گونه ای افراطی نمايد. واضح و آشکار است که برای جوان با قوای وجودی و توانایی های بالقوه فراوان، نباید اقدام به چنین تحولی چندان دشوار باشد. این یک واقعیت است که در بازوان و اذهان پویای نسل جوان قوایی نهفته است که قادر است عالمی را متحرک سازد و همگان را در تعجب و تحیری عظیم فروبرد. لیکن این نکته نیز انکار ناپذیر است که دارا بودن قوای مذکور به خودی خود ضامن سعادت یک جوان و جامعه ي او نیست. لازم است تا جوان در راستای استفاضه از این قوا بر آمده و آنها را خالصانه برای موفقیت خود و عالم خود به کار گیرد و بدین سان بتواند نقش مهم و حیاتی خویش را در جامعه ایفانمايد. به همین سبب، هم جامعه و هم خود جوان، موظفند تا پیش از آنکه این قوای عظیم و این معجزات خداوندی تقلیل يابدويا حتی فانی گردد، با عزمی جزم، در راستای بهره گیری از این قابلیات بکوشند و بدین سان بر همگان اثبات نمایند که حتی مشکلات عدیده نیز قادر نیستند بر قوای جوانی که قصد موفقیت دارد، فائق آیند و حس سعادت طلبی وی را خاموش سازند . پی نوشت ها : * خوانندگان محترم باید توجه داشته باشند که بسی از مفاهیم و واژگان به کار رفته در این مقاله من جمله اصطلاح " احساسات کاذب " از ابداعات نگارنده اثر بوده و هیچ قاموس و لغت نامه ای صحت آنها را از لحاظ لغوی تصدیق نمی نماید . Powered by AkoComment! |
