|
هميشه محروم بود، هميشه به دنبال جايي براي شكوفايي استعدادهايش مي گشت، هميشه مقايسه مي شد، هميشه با عنوان ضعيف و ناتوان تعريف مي شد، آري او زن بود. چرا؟ مگر نقطه ي اشتراك انسان ها در انسانيتشان نيست؟ اگر اينگونه است پس القاب مرد و زن معني پيدا نمي كنند. اگر اينگونه است پس زنان مي توانند پا به پاي مردان حركت كنند و اگر اينگونه است محروميت يعني ظلم. با اينكه امروزه اوضاع اجتماعي و بينش اجتماعي نسبت به زنان بهتر از گذشته شده است اما به جرأت نمي توان گفت كه بهبود يافته است زيرا هستند افرادي كه عقايد گذشته ي خود را حفظ كرده اند و همچنان بر روي آن پافشاري مي كنند.
زنان در طول تاريخ ثابت كرده اند كه مي توانند در عرصه هاي مختلف موفق باشند و حتي بهتر از مردان عمل كنند. اگر مي خواهيم باز اين باورها را بپرورانيم كه مردان قوي اند و زنان ضعيف، مردان مي توانند و زنان نمي توانندپس نبايد به انتظار جهاني به دور از هرج و مرج و بي عدالتي بنشينيم، نبايد منتظر جهاني با مشكلات كمتر باشيم چرا كه هستند مشكلاتي كه تنها كليدشان در دست زنان است. اگر در قديم بر خود لعنت مي كردند كه چرا زن شده اند امروز بايد به جايي برسيم كه به زن بودنمان افتخار كنيم. اگر در قديم به زنان اجازه ي تفكر و وارد شدن در عرصه هاي مختلف داده نمي شد امروز بايد به جايي برسيم كه زنان پا به پاي مردان به عنوان مكمل كار يكديگر بتوانند جهان را به سوي عدالت و در جهت پيشرفت سوق دهند. اگر در قديم برتري مردان نسبت به زنان به خاطر زور و بازو بود امروزه برتري انسان به داشتن فكر صحيح و متعالي و قدرت تفكر مي باشد. اگر بخواهيم وسيع تر بينديشيم مشاهده مي كنيم كه زنان مي توانند تا چه حد در تحقق صلح جهاني نقش به سزايي داشته باشند چرا كه اگر به زنان در تصميم گيري هاي مختلف در عرصه ي وسيع كشوري و جهاني اجازه داده شود چه بسا اين مادران از ايجاد جنگ و خونريزي جلوگيري كرده و راضي نخواهند شد فرزندان عزيزشان را به ميادين جنگ بفرستند و اين خود باعث ايجاد صلح و محبت و دوستي بين ملل خواهد شد. همچنين مي توان به نقش مادران در تعليم و تربيت فرزندان اشاره نمود چه كه آن ها تمام وقت گرانبهاي خود را صرف تربيت فرزندان دلبند خود مي نمايند تا جواناني غيور را به جامعه ي جهاني وارد كنند و همچنين دختراني تربيت نمايند كه مادران آينده اند و نسل آينده ي اين جهان در دستان آن هاست. پس زن و مرد، هر دو، در كنار يكديگر، با محبت تام، با حقوق مساوي بايد مانند دو بال كبوتر باشند كه هراندازه اين دو بال به طور صحيح و به موازات يكديگر بال زنند اين كبوتر صلح و آزادي را زود تر به مقصد نهايي مي رسانند. چه بسا با نبود يك بال ، كبوتر پرواز نتواند. پس زن = مرد يعني پرواز به سوي كمال و تأسيس صلح جهاني.
Powered by AkoComment! |
