شب تاریک ترین لحظاتش را بر مردم زخمی می پاشید و کسی به طلوع سحر امیدوار نبود. مادر سمیره زیر لب برایش لالایی می خواند. این لالایی همیشه خواب های خوشی را برای او به ارمغان آورده بود.

لالالالا گل مینا                       بخواب آروم گل بابا
بابا رفته، سفر کرده              الهی زودی برگرده


لالالالا مامان، بابا،             شدم یک دختر تنها
تو دنیای تفنگ و تیر           چه بیچارن کبوترها

مضمون غالب ترانه های قدیمی، عشق پاک به معشوقی با حسن فراوان بود. امروزه چیزی که به جای عشق به چشم می خورد هوس جنسی است. ترانه هایی که در مورد ضدارزشهایمان به راحتی صحبت می کنند.  

با درود فراوان به خواننده گرامی ؛ قبل از هر سخنی شایسته است سپاس و ادب و ارادت خویش را حضور ایرانیانی تقدیم نمایم که به تاریخ کهن این سرزمین عشق می ورزند وبه بلندای همین تاریخ از تعرضات فرهنگی آزرده گشته اند.

قصد نگارنده در این مقاله نه نقد فیلم 300 است که به اندازه کافی و شاید بیش از حد چنین فیلمی درباره آن نگاشته اند از ضعف های آن سخن گفته اند و به تاریخ سر تا پا غلط آن پرداخته اند،ونه پرداختن به اسرار و گرایشهای پشت پرده آن است که هر چه گفته اند و نوشته اند از ظن خود بوده و نه از قصد عاملان و دست اندرکاران.چون اسرار تا بر ملا نگردد از اسرار محسوب است و وقتی هویدا شد چون حفاظ بی جانی است برای نگهداری اسرار دیگر.بلکه مقصود از نگارش این سطور نه بررسی بلکه صرفا عنوان دلایلی شاید منطقی برای خلق چنین آثار موهنی است که تعداد آنها ممکن است در آینده از این نیز بیشتر گردد.

در استقبال شعر سهراب سپهري

«پشت درياها شهري است»

 قايقت را بگذار

آن سوي درياها شهري نيست