اطرافِ ما انسانها موجوداتِ بسياري وجود دارند. هر چند اشياء،گياهان و حيوانات هر كدام دارايِ نوعِ خاصي از زندگي هستند؛ اما در حياتِ همهءآنها يك نقطه مشترك ديده مي شود. چنانچه مشاهده ميكنيم زندگيِ شمعي كه در مدتِ حياتش، روشني بخشِ بزمِ دوستان بوده و يا پيچكي كه بدور تنه اي عريان ماهرانه جامهء سبز پيچيده و حتي شيري كه در مدتِ زندگانيش صدها حيوان را دريده؛ همه در يك چيز مشتركند وآن اينست كه حياتِ همهء آنها صرفنظر از كيفيت و كميتِ آن با مرگ خاتمه مي يابد. اما هيچكدام ازاين ها پس از مرگ به سبب نوع رفتار يا عملكرد خود نه تشويق و تحسين مي شوند و نه توبيخ و تنبيه. شايد اين امر در نظرِ اول، نوعي بي عدالتي محسوب شود؛ ولي درحقيقت، منتهاي عدالت است.زيرا هيچيك از اين موجودات، دارايِ عقل، انديشه، اختيار و اراده نبوده و جز آنچه انجام داده اند؛ نميتوانسته اند انجام دهند. در حاليكه انسان، دارايِ ابعاد پيچيده تر وبسيار متفاوت تر از ساير مخلوقات بوده ، بالطبع حيات او نيز پرمعناتر و متعالي تر از ديگر موجودات مي باشد. اما براستي رمز بقا و حيات انسان در چيست؟

اندیشه نگارش مقاله ای با این موضوع هنگامی در من ریشه گرفت که بر حسب تصادف و تنها به منظور کسب پاره ای از اطلاعات تصمیم گرفتم تا به دنبال یافتن لینک ها و مطالبی مناسب ترکیب " وضع کنونی جوانان ایرانی " را به جستجو گذارم و بدین سان شاید بتوانم به موضوعات و مطالب جالبی برخورد کنم .

" ده ها کودک در جریان یک حمله هوائی کشته یا زخمی شدند"   " برنامه های منظّم بهداشتی بین المللی, فلج اطفال را در جهان ریشه کن نمود" " تظاهرات گسترده, اعتصابات وزد وخوردهای شدید سالا نه ضررهای اقتصادی و فرهنگی هنگفتی به دولت ها وارد می سازد" " تعداد کمیسیون های سازمان ملل متحد جهت امور بشر دوستانه در حال افزایش است" " مسئله قاچاق زنان وکودکان یکی ازبزرگترین چالشهای جامعه جهانی است"...

این اخبار وصدها خبر دیگر که در طی شبانه روز از رسانه های مختلف دیداری و شنیداری جهان منتشر  می گردد و ما مستقیم یا غیر مستقیم در معرض آن هاقرارمیگیریم ،هریک تاثیری خاص برما دارد.