اکثر مردم ایران، از وضع زندگانیشان ناراضی اند و گروه های مختلف ایده ها و نظریات خود را دائما برای بهبود ایران پیشنهاد می دهند. احتیاجات و رفع مشکلات امروز مردم ایران، نه از طریق اعتراضات علیه بی عدالتیها ی بیشماری که امروزه ایران را مستاصل کرده، برآورده می شود و نه از طریق همکاری با ساختار فعلی جامعه که فی الحقیقه عامل اصلی درد و رنج، همین ساختار و قالب اشتباه است.

هميشه كلمه ي عشق را بر زبان جاري مي كنم اما هيچ گاه به صورت مطلق آن را احساس نكرده ام. هميشه مي گويم بدون عشق زندگي ممكن نيست، اما صدها انسان را مي بينم كه بدون آن در اين دنياي پهناور زندگي مي كنند. هميشه مي گويم عشق حسي آشناست، اما با تنها حسي كه بيگانه ام عشق است. پس عشق چيست؟ چيست اين حس عاشقانه؟ چيست اين واژه ي سه حرفي؟ آيا تنها يك واژه ي سه حرفي ست يا ... نمي دانم، نمي دانم پس از اين يا چه بنويسم.

- اگر بفهمید که یکی از دوستان صمیمی شما مبتلا به بیماری ایدز است چه عکس العملی نشان می دهید؟ آیا در صدد ترک او بر می آیید و یا اینکه این هیچ تغییری در رابطه دوستانه شما به وجود نمی آورد ؟

پسر ، غرق در افکار مشوش خود ، قدم میزد و کوچه های خاطرات را پشت سر می گذاشت ...باز هم کوچه ای بن بست . بن بستی که همیشه وجود داشت و او هنوز نتوانسته بود فرا تر از آن گام بردارد. هر گاه به این جا رسیده بود همین بن بست ، دست نخورده و آشکار ، او را از ادامۀ مسیر باز می داشت. بن بست نداری و نابسامانی ، بن بست فقر ، بن بست بی پولی و و دهها راه نرفته و راه نخواسته...