این روزها صحبت های زیادی در مورد حجاب می‌شنویم. این كه چه اتفاقاتی افتاد و چه اقداماتی انجام شد، و این كه آیا این اقدامات درست بود یا غلط، موضوع این نوشته نیست. درباره فلسفه حجاب و درستی و غلطی آن هم نمی‌خواهم صحبت كنم. حرفهایم حتی در مورد اهمیت یا عدم اهمیت طرح این مسأله در شرایط كنونی نیز نیست. در رادیو و تلویزیون برنامه‌های زیادی در مورد حجاب پخش شده است. كارشناسان و مردم عادی در این باره زیاد صحبت كرده و نظراتشان را گفته اند و من نمی‌خواهم به این حرف ها چیزی اضافه كنم.

همه ما نیازمند سرور و شادمانی هستیم. سرور احساس خوبی است كه نیروی انسان را چند برابر می كند. انسان در موقع شادی فكر و ذهن آماده تری دارد و دارای انگیزه بیشتری است. سرور - و به طور كلی روحیه خوب - تأثیر زیادی در حفظ سلامت و بهبود بیماری ها دارد. ثابت شده است كه شادی و روحیه مثبت حتی می تواند در مداوای بیماری سرطان مؤثر باشد.

  اي مردم روي سخنم با شماست. اين همه خونريزي و جنگ و شكنجه، آخر براي چه، به كجا مي خواهيد برسيد؟ نابودي جهان؟

آيا نابودي جهان شما را بس است؟ مي دانم، درست مثل روباهي كه در يك سالن  مرغ افتاده و هرچه خفه مي كند و مي كُشد، لذت او براي كشتن و خفه كردن بيشتر مي شود. آخر تا به كجا بايد اين شقاوت و بي رحمي و بي حيايي پيش برود؟