اگر چه شديدأ با عشق و عاشقي و دوستي و مهر و محبت موافقم و اون رو هديه اي خدايي مي دونم، ولي هنوز معني دوست دختر و دوست پسر رو نفهميدم! با خودم مي گم خوب از اونايي كه دوست دختر يا دوست پسر دارن بپرس! ولي بلافاصله ميگم چقدر ساده اي، اونا كه نميان در دلشون رو پيش تو باز كنن و به تو توضيح بدن چه جوريه! تازه به تعداد نوجوونا و جوونا انواع مختلف دوستي داريم؛ به فرض كه چند نفر رو هم پيدا كردي برات بگن؛ ولي باز اصل و كل ماجرا رو نمي فهمي! بگذريم! سؤال من در مورد معني دوست دختر و دوست پسر، مربوط به لفظ دختر و پسري است كه به كلمه« دوست» اضافه شده. آيا نمي شد مثل موارد ديگة دوستي، در اين مورد هم لفظ دوست، بدون اضافة دختر و پسر، به كار برده مي شد؟! اساسأ چه فكر و فرهنگ يا چه نيتي پشت اين دو كلمه مركب نهفتس؟! افزودن دو كلمه پسر و دختر به دوست، چه حساسيت هايي رو در خود پسرا و دخترايِ نوجوون و جوون ايجاد و بيدار مي كنه؟!

« خداوند چنان اتحاد و اتفاقی بین زن و شوهر خلق نموده است که هیچکس نمی تواند در این دنیا بالاتر از این اتحادی را تصور کند .»

غروب يكي از روزهاي سرد زمستوني سوار اتوبوس شدم تا به مادر بزرگم كه در شهر ديگه اي بود سر بزنم.كمي قبل از حركت دختري هم سن وسال خودم وارد اتو بوس شد وراننده در حالي كه به بليط او نگاه مي كردبه طرف من راهنماييش كرد و من هم با خوشرويي طبق عادتم با او احوالپرسي كردم...

" در گذرگاه عمر تو را دیدم و تو را یافتم. گوئی قلبم برای تو می تپد ای   عزیزترین. صدایش را می شنوی؟ با ضربان احساس تو می زند."