امروز، يكي از چا لش برانگيزترين معضلات آموزشي ايران مسئلة خلاقيت است. كم وبيش سخناني مي شنويم مبني بر اينكه نظام آموزشي ايران به دليل بافت خاص قديمي اش [فشردگي مطاللب ، روش دستوري (معلم محوري) وحجم زياد مطالب حفظ كردني ] قواي خلاقيت را در دانش آموزان نابود مي كند . در اينجا مي خواهيم صحت اين ادعا را بر رسي كنيم .

اگر در کنه و ذات جوان به کنکاش پردازیم، به چیزی دست می یابیم که نه د رغیر او موجود است و نه جز او دارای آن و آن « شهامت متفاوت بودن» است. حا ل این سؤال مطرح می شود که متفاوت بودن از چه ؟ و اگر بتوان آن را پاسخی درخور و مناسب داد،  بی شک به لزوم داشتنِ چنين شهامتي نیز می توان پی برد.

همیشه برای متفاوت بودن مثال شناگری که بر خلاف جریان آب شنا می کند در ذهن تداعی می شود. ولی آیا می شود مثالی ملموس تر برای متفاوت بودن آورد؟

  یادم می آيد که سخنان او همیشه،  بدون استثناء با تعریفی شروع می شد که در یک کتاب روانشناسی از واژه موفقیت خوانده بود . وی همواره می گفت موفقیت به يك عبارت، رسیدن به هدف است و بدین سان ما را از اهمیتی که هدفمند بودن اعمال و افعالمان  در راستای موفقیتمان داشت، آگاه مي ساخت . باری؛  این را می گفت و  شروع به ایراد سخنان دلسوزانه ای می نمود که از ادای آنها جز کمک به ما هدفی نداشت.

به ياد دارم هنگامي كه سالهاي اواخر كودكي را سپري مي نمودم خواهرم از وقت و زمان بسيار صحبت مي كرد. ايشان انسان كاملأفوق العاده اي بود از اينكه به همة كارها و امورش  مي رسيد واقعأ مسرور مي شدم.  دوست داشتم كه هميشه با او باشم. اومي گفت: عزيزم وقت  مانند طلاست؛  بسيار گرانبهاست و... و من هم كه گوشهايم از اين حرفها حسابي پر شده بود سعي مي كردم وقت را گرامي بدارم و اهميت دهم.  خلاصه بگذريم تا اينكه پا به دوران زيباي نوجواني گذاشتم و كمي كارها پيچيده تر شد و درسها سنگين تر.  به خود گفتم بايد كاري كنم تا بتوانم به امورم برسم.  به ياد صحبتهاي خواهرم افتادم. با خود انديشيدم كه طلا را مي توان خريد وفروخت و حتي تعويض كرد؛  خلاصه هم مي توان به دست آورد و هم به ازاي وجهي آن را از دست داد... اما وقت و زمان مطلبي به غير از طلا و يا هر چيز قيمتي مادي ديگري بود. شايد به اين خاطر وقت را با طلا مي سنجيدند كه مي خواستند بگويند كه آن نيز به مانند اين،  داراي ارزشي بالاست. با ورود به دوران جواني كم كم مفهوم وقت و زمان با روح و جانم عجين شده بود. حالا ديگر با توجه به سخنان بزرگان در مورد وقت و زمان، اهميت اين موضوع بيشتر برايم روشن گشته بود.